Düğün adet ve örflerimize göre önemli yere sahiptir. Çiftler ilişkilerini aile düzeyine getirmek için evlilik kararı alırlar. Düğüne dair atarlarımızın edindiği tecrübelere dayanarak sözler söylemişlerdir.
Abdal düğünden, çocuk oyundan uslanmaz: Kişi sevdiği işi sürekli yapmaktan vazgeçmez, mutluluk duyar.
Bey aşı borç, düğün aşı ödünç: Bey sofrasında ağırlanmak büyüktür ziyafetin borcu kolay kolay ödenmez, ancak düğünde ağırlandığı zaman bir önceki düğün sahibini düğünde ağırlayarak borcunu öder.
Deli kız düğün etmiş, kendi baş sedire geçmiş: Ev sahibi konuklardan aha çok kendini ağırlamaya çalışır.
Dilenciye borçlu olma, ya düğünde ister ya bayramda: Hayatındaki tek amacı kendi çıkarı olan kişiye borçlanırsan, dara düştüğün zaman borcunu ister.
Düğün aşıyla dost ağırlanmaz: Sevilen insanları ağırlarken özel olarak hazırlık yapılmalıdır.
Düğün olur iki kişiye, kaygısı düşer deli komşuya: Kendi işi olmasa dahi, o işin aksamaması için çabalar uğraşır.
Düğünü okuyucu boklar: İyi olan tarafların arasını laf taşıyan laf götüren bozar.
El ile gelen düğün bayram: Kimin başına ne gelirse gelsin katlanmalı, iyi de olur kötü de.
Eşeği düğüne çağırmışlar, ya odun eksik ya su demiş: Kendisine verilen işi yapmamak için çeşitli bahaneler bulan kişidir.
Gökyüzünde düğün var deseler kadınlar merdiven kurmaya kalkar: Düğün ve eğlence kimilerinin vazgeçilmezidir, ulaşmak için her şeyi yaparlar.
Harman yel ile, düğün el ile: İşlerin gerçekleşmesi için çeşitli şartlar aranır.